Integracja UE
Tymczasem Unia spowolniła tempo wewnętrznych reform. Odrzucenie Konstytucji Europejskiej przez Francję i Holandię, czy też Traktatu Lizbońskiego przez Irlandię są wyrazem trudności w wypracowaniu wspólnej pozycji 27 państw członkowskich, jak i deficytu obywatelskiej partycypacji w europejskim projekcie, z którym nie radzą sobie elity polityczne Wspólnoty. Dla eurosceptycznych decydentów politycznych państw „nowej” Unii, irlandzkie „nie” dla Traktatu jest pretekstem do blokowania jego ratyfikacji. Zahamowanie tempa przeprowadzania wewnętrznych reform ogranicza skuteczność działania Unii w wymiarze europejskim i globalnym oraz jej zdolność do dalszego rozszerzenia.
Wschodnie Sąsiedztwo
Europejska Polityka Sąsiedztwa tylko częściowo odpowiada na wyzwania wschodniego sąsiedztwa UE. Ukraina, która po „pomarańczowej rewolucji“, dąży do przyspieszenia integracji ze strukturami euro-atlantyckimi, rozczarowana jest brakiem jednoznacznej perspektywy członkostwa w UE. Ze względu na deficyty demokracji i nieprzestrzeganie praw człowieka, Białoruś tylko w ograniczonym stopniu jest adresatką polityki sąsiedztwa. Największy sąsiad Unii Europejskiej – Rosja - postrzega potencjalne i realne zacieśnienie współpracy Unii z byłymi republikami radzieckimi Białorusią i Ukrainą, jako ingerencję we własną strefę wpływów, co jest przyczyną konfliktów i irytacji między Rosją a UE. Odmienne doświadczenia historyczne i interesy „starych” i „nowych” państw członkowskich wobec Rosji, utrudniają wypracowanie wspólnej pozycji w kształtowaniu unijno-rosyjskich stosunków.
Europa&Transatlantyk
Wraz z końcem zimnowojennej konfrontacji nastąpiła konieczność redefinicji międzynarodowego porządku świata i reform multilateralnych instytucji. Dzisiejsza Unia Europejska chce odgrywać na arenie międzynarodowej, adekwatną do potencjału gospodarczego, rolę politycznego gracza. Nie chodzi przy tym o to, by Unia stała się przeciwwagą dla USA – lecz aby mocniej przejęła obowiązki partnerstwa w obszarze działań na rzecz światowego bezpieczeństwa i pokoju. Z perspektywy doświadczeń historycznych „nowe” kraje rozszerzonej Unii Europejskiej mają szczególny stosunek do USA. Poparcie nowych członków dla interwencji militarnej USA w Iraku, czy bilateralnie podjęte decyzje o budowie tarczy antyrakietowej w Polsce i Czechach, są powodem wewnątrzunijnych napięć.
Biuro Fundacji im. Heinricha Bölla w Warszawie tworzy przestrzeń dialogu na aktualne tematy polityki europejskiej. Należą do nich zarówno przyszłość Traktatu Lizbońskiego, Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa, wyzwania wschodniego sąsiedztwa, obejmujące relacje Unii z Ukrainą, Białorusią i Rosją, jak i stosunki transatlantyckie z europejskiej perspektywy. Europejskia tożsamość i wspólne wartości są tematem i punktem odniesienia dla wewnątrzunijnych dyskusji, debat z europejskimi państwami sąsiedzkimi i dialogu euro-atlantyckiego.