Jednym z czynników utrwalających nierówności miedzy kobietami i mężczyznami w życiu społecznym, ekonomicznym, politycznym są stereotypy płciowe przypisujące kobietom i mężczyznom określone role, które mają oni do odegrania w życiu dorosłym. Nierówne relacje władzy utrwala proces socjalizacji, któremu dziewczynki i chłopcy są poddawani w domu i w szkole, gdzie kształceni są według podręczników wpajających im często przekonanie o tradycyjne roli kobiety i mężczyzny.

Próby wprowadzenia kwestii równości płci do edukacji podejmowane są oddolnie, przez niezależne organizacje pozarządowe, a nie na poziomie ministerialnym. Dlatego punktem wyjścia do debaty, zorganizowanej 21 czerwca 2007 roku przez Przedstawicielstwo Fundacji im. Heinricha Bölla w Polsce, dotyczącej możliwości rozwijania pedagogiki wrażliwej na kwestie związane z równością płci była prezentacja alternatywnych modeli edukacji, uwzględniających również kwestie różnorodności i sprawy związane z poszanowaniem praw mniejszości narodowych, etnicznych, religijnych itp. W panelu udział wzięli przedstawicielki i przedstawiciel organizacji pozarządowych, środowiska naukowego i dydaktycznego w obszarze szkolnictwa średniego i wyższego: dr Agnieszka Graff, Piotr Laskowski, Ewa Rutkowska, Joanna Piotrowska oraz Jana Cvikova ze Słowacji.

Dyskusja spotkała się ze sporym zainteresowaniem pedagogów i pedagożek, nauczycieli i nauczycielek, a także organizacji pozarządowych poruszających problemy związane z oświatą i edukacją, w tym kwestie szeroko rozumianej dyskryminacji, stereotypów, nierówności płci i innych. Jej tłem były kontrowersyjne pomysły ówczesnego ministra edukacji Romana Giertycha, dotyczące m.in. wprowadzenia oddzielnych szkół dla dziewcząt i chłopców, czyniące przedmiotem debaty publicznej kształt polskiego systemu oświaty, nauki i edukacji.

Więcej na temat debaty w zaproszeniu.